Hasretleri çekerek yaşıyorum yıllardır
Gücüne katlandığım acı, keder, sellerdir
Gerçek hayatım zindan eden yalan yıllardır
Yine de dayanıklı üç beş güne yaslandım
Geçti ömür boşuna tatmadım hiç bir sefa
Ne zaman ne felekten bulmadım bir tek vefa
Rahat görmedim bir an bende kalmadı kafa
Ne deliye döndüm ben ne de bir gün uslandım
Yüreğim ahlar dolu döndüm kuru deriye
Herkese gönül verdim birden düştüm geriye
Demir bedenim soldu gör eriye eriye
Bir köşeye atılıp yıprandıkça paslandım
Gecelerim hüzünlü gündüzlerim bir bela
Yıllardır şadlık için kalmışım dala dala
En son beni vuran kim, yaman bir gözü ela
Nasılsa mutluyum ki gözleri tok beslendim
Herkesi candan sevdim herkese kucak açtım
Ne iyini kötü ne güzeli çirkin seçtim
Bunların hatırına kendi kendimden geçtim
Tutşup yanarken de imdat deyip seslendim
Erbil - 19.07.2003
Şemsettin Veli ErbilliKayıt Tarihi : 20.10.2010 22:18:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!