Gerçeği Görenler Şiiri - Kasım Kobakçı

Sitemler yolladım bak, o ıssız çöllere,
Benzemezsin bilirim, o eski kullara,
Yazdım isyanımı ben, uçsuz yollara,
Merhamet pınarın, hiç akmadı beybaba.
*
Düşünce dara, beni hemen arıyorsun,
Başarılı olsam da, kızıp bağırıyorsun,
Hoşgörün noksan ama, yine de duruyorsun,
Saygıyı zorla, benden alıp sömürüyorsun.
*
Mühim olan zatındı, gerisi hep yalan,
Dramdan beslenirdin, zehirdi arta kalan,
Gülün emrini verdin, bizdik solup sararan,
Benliğini bizlere dayattın, sen her an.
*
Yıllar geçti yan yana, saçlara kar yağdı,
Dilindeki o zehir, sanki bir kezzaptı,
Gönlümdeki yaralar, sızlayan azaptı,
Yaşlılık değil bu huy, ezelden gazaptı.
*
Hırsını görüyorum, nesiller yetmiyor,
Gelecek kuşakları, gütmek hiç bitmiyor,
Muradın gerçekleşse, dertler eksilmiyor,
Dilerim ki, o gençler yolundan gitmiyor,
Onların kaderini, çizmen gerekmiyor.
*
Şefkatin sahtesi de varmış, sende gördüm,
Mahşerde karşılaşsak diye, korkup durdum,
Tekrar aynı haneye, düşer mi bu yurdum,
Kaçmak için kendime, hayalden ağ ördüm.
*
Hürmetin harcını ben, özene bezene,
Kat kat serdim önüne, sığmadı düzene,
Öyle baskı yaptın ki, bu garip ozana,
Bozuldu tüm niyetler, döndü bir hazana.
*
Adettir, ataları her daim överler,
Eleştiren olursa, sopayla döverler,
Halbuki doğru sözü, bilgedir sevenler,
Bağı koparmayanlar, gerçeği görenler.