Geranium Şiiri - Yağmur Koçyiğit

Gözlerinin etrafındaki çizgiler,
Çerçevelerde,
Fotoğraf yerine,
Kuru sardunyalar saklatan evsizliğin dört duvarıdır.
İşte bu yüzden durup dururken büyümez kalabalıklar.
Eleminin rengini severken kendi toprağımdı.
Tesadüfen birbirini anlamış herkese inat,
Çoğalttım yaşamı.
Karıştırmadım gecemi gündüzle,
Sebebini savuran saçların yüzündendi.
Dünyanın üzücülüğünde parçalandım.
Alev deyince güneşin öfkesi geldi aklıma.
Her gidenden mutluluklar biriktirdim.
Hiç unutmam,
Yılın 367.günüydü,
Unuttuğumda seni.