Gelme Yanıma... Şiiri - Mecit Aktürk

Kararlıysan hiç sözüm yok; gideceksen kapı açık
Üzmem seni "kal" diyerek; gelme yanıma bir daha...
Acıtsa da attığın ok, hiç acıma gönlümü yık
"Bu aşk bitti, bil" diyerek; gelme yanıma bir daha...

Aşk dilendim yıllar yılı gönül kapında bekleyip
Sense bana acı verdin, yüreğime gam yükleyip
Arılar öz toplasalar, en nâdide çiçek deyip
Tatmam "şifa, bal" diyerek, gelme yanıma bir daha...

Biliyorum, ne yapsam da bu sevdanın dolmaz yeri
Ben değilim bir tek dertli, aşka düçar tek serseri
Derle topla, yak hepsini! Ne kaldıysa aşktan geri
Savur gitsin "kül" diyerek; gelme yanıma yanıma...

Sorma "neden? " sebep belli, sitem kâr olmuşsa dile
Kibir tacın başındayken, şerdir bana duan bile
Arz-ı endâm etsen göğe, güneş olup şuan ile
Dönüp bakmam "zül" diyerek; gelme yanıma bir daha...

Ömür boyu kalsam nâçâr, hiç yalvarmam, ederim ar
Sabır taşım muhkem benim; her gecenin sabahı var!
Düşsem dahi, el uzatma; yaksa bile sinemi har
Tutmam artık "el" diyerek, gelme yanıma bir daha...