Gelincik Şiiri - Serdar Tunçluer

Buğday tarlasın da gelincik,
Tarifi zor budur yalnızlık,
Hava kurak, susuz gelincik,
Çiçekse çiçek O’da Gelincik,
Boyu uygun değil boyuna,
Ne cinsi uygun buğday soyuna,
Pay da uymaz suya sancısı
Toprak sadece paydası,

Hasbelkader işte.

İşte Aile, farklı birlikler,
Akde sadık değil zamane gençlikler,
Kimi sabah Ayşe bahtiyar,
Öğle sonrası gelin ihtiyar
Akşam koşar mahalle bakkalına,
Bir ekmek ve peynir alır akşam sofrasına,
Tarifi zor budur yalnızlık,
Kuma bahtiyar, Ayşe ihtiyar,

İhanet işte.

Kadın durmasız durak,
Yıllar geçer ağlayarak,
Tutar eller gül tutarcasına,
İtilir sonra kovulurcasına,
Bakılmaz yüzüne duvarcasına,
Ay da uğranır, belki yıl da bir yanına,
Tarifi zor budur yalnızlık,
Gençlik tükendi, gül kurusu kadınlık,

Vefasız işte.

Sokaklar değişti, nerde parke taşları?
Çocuklar yok artık, bulunmaz saflıkları,
Aklı çok herkesin, ukalalıkları,
Umutlandırır sade dangalakları,
Bir sürü varsayım, bir o kadar ön yargı,
Eskimiş bilgiler güldürür çocukları,
Tarifi zor budur yalnızlık,
Şerefsiz çoğaldı, çekiyor bataklık,

Gel de dayan işte.

TUNÇLUER