Kədər libasını geyinmiş gəlin,
Pəncərə önündə intizar çəkir.
O, necə sevinsin, o, necə gülsün,
Bu cavan ömrünə qaranlıq çökür.
Lal olmuş dili də, baxışları da,
Özü öz içində ağlayır yazıq.
Yatıra bilməyir uşaqları da,
Əri rəhm etməyir ona azacıq.
Günlərdi yoldaşı gəlməyir evə,
Allahın zəngini çox görür ona.
Aldanıb şəhvətə, aldanıb kefə,
Xəyanət eləyir öz xanımına.
Dözür bu acıya namuslu gəlin,
Hər şeydən öncə o anadır, ana.
Yolunu gözləyib vəfasız ərin,
Heç nəyi bildirmir uşaqlarına.
Nə qədər çəkəcək bu dəhşət, zülm,
Görəsən bu dərdə son qoyulacaq?
Sualım çoxuna aiddir bilin,
Nə qədər qadınlar qan ağlayacaq?
08.01.2017 Habil Yaşar
Kayıt Tarihi : 22.3.2019 19:35:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Habil Yaşar 2](https://www.antoloji.com/i/siir/2019/03/22/gelin-136.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!