Geldim Desen Şiiri - Ömür Can Sönmez

Şimdi çıkıp gelsen kapıdan
Biraz şımarık biraz nazlı biraz da asi duruşun süzülse karşımda

Gözlerini devirip “işte geldim”
Yaşanan her ne varsa geçmişte bırakıp
“Döndüm dolaştım sana geldim” desen

Ben susarım
Çünkü bazı dönüşler kelime istemez
Omuzlarımdan düşer bütün yorgunluk
Ve oda dar gelir eski yalnızlığıma

Bir adım atsan yeter
Ne hesap sorarım ne de dünleri açarım
Zaman zaten fazlasıyla hırpaladı ikimizi
Bir de ben dokunmam yaramıza

Saçlarının ucunda şehirler kalmış
Sesinin içine pişmanlıkla cesaret karışmış
Ama gözlerin…
Hâlâ bildiğim yerde durur

“Geç kaldım” desen
Hayır, geç kalmadın
Bazı insanlar tam vaktinde gelir
Sadece yol uzundur

Kapıyı kapatırım arkandan
Dışarıda kalsın bütün gürültü
İçeride biz olalım
Eksik, fazla, ama gerçek

Ve bilirim
Bu geliş bir heves değil
Bu, kalmaya gelen bir yorgunluk
Ve ben
İlk defa
Gitmeye hazır olmayan birini görürüm karşımda