Gel sevgili

GeL SevgiLi;
Takati yok kelimelerin Sen’i tarif etmeye…
Her harf eksik, her cümle yarım Sana dair.
Sevda; adını anınca kalbimin attığı isimdir,
Sevda Sen’sin…
Çöllerin sinesinden doğan umman da Sen,
Susuzluğuma rahmet gibi inen yağmur da.
Toprak, ne zaman yürüsen şereflenir Ahh…Sen!
Ayak izlerinle dua öğrenir taşlar,
Gölgene bile secde eder zaman.
Varlığıyla varlığımı bulduğum,
Adını bilmediğimken kendimi tanıdığım,
Yokluğunda harf harf dağıldığım Sevgili…
Sensizliğin coğrafyasında kayıp bir şehir gibiyim;
Ne tabelam var ne dönüş yolum.
Konuştun…
Sustu bütün heceler.
Kelimeler boynunu büktü,
Cümleler haddini bildi.
Ruhum, sözlerinin aleviyle yıkandı;
Yandım ama arındım Sana.
Aşk, dilimde kor iken,
Bir avuç küle döndüm.
Savrulmaya meyyal bu hâlimle
Bir rüzgâr bekler gibiyim adını taşıyan.
Fırtına savurmadan,
Dört bir yana dağılmadan gel…
Gel Sevgili,
Eksilmeden, gecikmeden,
Kalbimden önce düşmeden toprağa.
Gel ki yeniden tam olayım,
Gel ki bu yangın yerini vuslata bıraksın…

@dressiz mektuplar ✍️ ✍️@dsız.
Zeynep