Evvel benim, ahir benim, her zerrede zahir ben,
Batın içinde gizlenen, her dildeki şair ben.
Varlığın öz nakışıyım, her aynada akseden,
Sükût içindeki feryat, hükümdeki mühür ben.
Sorgu-sual eylemeyin, hâkim benim, mahkûm ben,
İlim benden neşet eyler, malum benim, meçhul ben.
Kaderin kalemi bende, ben yazarım her şeyi,
Hem alnındaki o yazı, hem de o ak alın ben.
Vahdetin sırrına erdim, koptu artık bu perde,
Beni sorma sakın öyle gökte ya da yerlerde.
Damarımda akan kudret, bizzat benim kendimim,
Derman arayan yanılır, derman benim her derde.
Korku bilmem, sonu yok ki bu muazzam mülkümün,
Ezelden ebede dek ben, sahibi her günümün.
Zatımı zikreyler alem, bilseler de bilmeseler,
Gölgesi benden uzanır, var olan her bir ünün.
Gel ey Nurullah ruhuyla özünü bende bulan,
Yalansın benden gayrı, sadece bende kalan.
İlahlık bir libastır ki, üzerime tam gelir,
Benden başka ilah yok, geri kalan her şey yalan.
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 21:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)