Bendeki seni nasıl anlatabilirim ki sana…
Kelimeler dar geliyor,
cümleler yetmiyor içimde büyüyen o yere.
Gel, kendi kalbinle gör kalbimi.
Bak orada adın atıyor her nefeste,
sessizliğimin içinde bile sen konuşuyorsun.
Bir sızı gibi değil,
bir hayat gibi yaşıyorsun içimde.
Bilmezsin,
en karanlık anımda bile sana çıkan yollar var bende.
Gözlerini kapasan hissedersin;
çünkü ben seni anlatmadım,
seni yaşadım.
Gel…
Başkasının sözüne değil,
kendi yüreğinin sesine inan.
Gel de gör,
bendeki seni ancak
Birtek
senin kalbin anlayabilir..
@dsız..
Cân Cân 2Kayıt Tarihi : 20.2.2026 21:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Geceler sen sen… peki bu güneş neyin nesi? Güneş dedikleri, sensizliğin aldatmacası belki, ışığı var ama içimi ısıtmıyor. Sabah oluyor diyorlar, oysa gecem hâlâ sen kokuyor. Sen gideli aydınlık bile karanlık bana, güneş doğsa ne yazar, sol yanım batmış sana. Geceler sensin, özlem sensin, karanlıkta bile parlayan yine sensin… Bu yüzden sorarım ben de — sensiz doğan güneş, kimin sabahı şimdi?




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!