Kimi kimden sorarsın,
Bu yolculuk nereye?
Aşk mı, meşk mi ararsın,
Nefsin kurar hileye.
Gel dost, hak söyleyelim,
Nefsi kul eyleyelim.
Bu akılla bulunmaz,
Akla yatkın kılalım.
Yüreksiz yol alınmaz.
Gönül verip alalım.
Gel dost, hak söyleyelim,
Gönle yol eyleyelim.
Besmelesiz durduğun
Sevgiyi "aşım" dersin.
Fikrin ile kurduğun
Sofrada sözün yersin.
Gel dost, hak söyleyelim
Sözü bal eyleyelim.
Meltemle nefsin güler,
Her esene kanarsın.
Peşinden poyraz gelir,
En kor halde yanarsın.
Gel dost, hak söyleyelim,
Gel, hemhal eyleyelim.
Mesut aklın: "gitme" der,
Gönlün: "sakın vazgeçme!"
Canan bulut gibidir,
O yağmurundan kaçma.
Gel dost, hak söyleyelim,
Cana sel eyleyelim.
16.04.2025
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 17.07.2026 12:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!