Sensiz, karanlık şehrin sokaklarında
Deli bir aşık gibi dolaştım
Biraz masum, biraz ürkek ama habersiz
Yanlızdım..
Yüzüme vuruyordu sokak lambaları
O zaman çıglıklarımın arkası kesilmedi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




cok guzel bir siir eline yuregine saglik selamlarimla...ozan yasari
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta