Gel Şiiri - Ejder Yurttaş

GEL

Bir şafak vaktinde, gel sessiz sessiz,
Gönül yurduma gel, viran olmadan,
Bahçedeki güller, hep sensiz sensiz,
Hazan olmadan gel, gülüm solmadan.

Gel ki, bahtıma gir! Güllerim açsın,
Gönül tahtımda kal, başımda taçsın,
Bütün hasretlerim, bıraksın kaçsın,
Gel ömrümü doldur, ömrüm dolmadan.

Gel ki! Baharım ol, gonca gonca gül,
Gül ki, tebessüm ol, onca onca gül,
Aşiyanda ötsün, keyfince bülbül,
Gülün yaprağını, rüzgar yolmadan.

Ejder Yurttaş