Gül diye taşıdığım, ateşten goncalardır,
İnciler yanaklardan süzülen damlalardır,
Sevdadır bu ateşte açmış al renkte çiçek
Yürekte katmerleşen çiledir, bu derin acı,
Esseydi deli rüzgar, aşkımız savrulurdu,
Batsaydı gemilerin, haber veren olurdu,
Gel artık aşkınla bir daha öleyim,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta