Geçmişin Pişmanlığı Şiiri - Güven Tekin

İki ayrı dünyanın insanıydık,
Yanlış zamanda yan yanaydık.
Geçmiş; geride kalan boşluk...
Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.

​Eskiden çiçekler daha güzeldi,
Senden sonra her şey soldu gitti.
Yüreğime dinmeyen sızı saplandı,
Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.

​Geçecek diye umut ederken,
Daha da derine batarken;
Kimse çıkaramaz derin kuyudan,
Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.

​Şiirlere, şarkılara yazdım adını,
Bilemedim kaderini, kıymetini.
Doğmaz artık o güneş, geçti zaman;
Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.

​Meğer senmişsin beni ayakta tutan,
Bilemedim değerini, kıymetini.
Şimdi oldum deli divane,
Kalbimden söküp atamadım seni;

Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.
​Zamanla geçer sanmıştım,
Meğer seninle ayakta kalmışım.
Şimdi kanıyor her yanım durmadan,

Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.
​Meğer senden başkası dolduramaz yerini,
Boşuna demedim "Gitme," diye.
Dinlemedin; "Sensiz ölürüm," desem de,
Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.

Gözlerim her yerde seni arar,
Sessizlik bile ismini fısıldar.
Kırıldı kolum kanadım, dermanım yok;
Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.

​Yürüdüğüm yollar sana çıkmıyor,
İçimdeki ateş sönmek bilmiyor.
Dünya dursa da acım dinmiyor,
Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.

​Bir resmin kaldı elimde avunacak,
Bir de anılar zihnimde savrulacak.
Senden başka kimim vardı tutunacak?
Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.

​Hatalar zinciri boynuma dolandı,
Gençliğim bir hiç uğruna talan oldu.
Umudun rengi sarardı, soldu;
Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.

​Artık ne söylesem fayda etmez biliyorum,
Her gece hayalinle eriyorum.
Ben seninle ölmüşüm, sadece gidiyorum;
Kimse dolduramaz yaralı yüreğimi.