Yasemen kokulu gecelerden yazıyorum,
Bu satırlar dökülürken kalemimden.
Gecenin koynunda saklıyorum yalnızlığımı,
Zifiri karanlık sokaklarda, sessiz caddelerde.
Bir sokak lambası titriyor uzaktan,
Altına oturdum, düşüncelerimle baş başa.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta