Diyorum bitti, geçti gitti.
Yoruldun, kırıldın, dağıldın, parça parça oldun,
Gözünden yaş gönlünden hüzün eksik olmadı.
Bir serçe gibi dört duvar arasında titredin saklandın,
Sesin bile çıkmadı.
Diyorum şimdi unut dünlere dair ne varsa,
Sil geçmişin izlerini bir çırpıda,
Velhasıl acının izi silinmiyor zihinden,
İyiyim dediğin anda karşında beliriyor aniden.
Bir de sızı çöküyor ki sol yanına en kallavisinden.
Unut demekle unutulmuyor.
En güzel yılları acıyla bütünleşmiş bir ömür,
Kafasını uzatıyor en mutlu olduğun anda pencerenden.
Geçmişe diktiğin yama dikiş tutmuyor,
Yine sızdırıyor gönül acılarını, bulduğu ilk açık iğne izinden.....
Döndü DLGR 🦋
Kayıt Tarihi : 11.10.2023 23:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şair, kendine defalarca "Unut, geçti." dese de kalbin hafızasının zihinden daha güçlü olduğunu kabul ediyor. Bazı acılar zamanla yok olmaz; sadece sessizleşir. İnsan tam iyileştiğini sandığı anda, bir anı, bir koku, bir söz ya da bir sessizlik o eski yarayı yeniden kanatabilir.
"Geçmişe diktiğin yama dikiş tutmuyor." dizesi, şiirin en güçlü anlatımlarından biri. Çünkü bazı kırgınlıklar onarılabilir ama izleri silinmez. İnsan yaşamaya devam eder, hatta güler; fakat o eski yara, en beklenmedik anda kendini yeniden hatırlatır.
Bu şiir umutsuzluğu değil, insan ruhunun gerçekliğini anlatıyor. İyileşmek, geçmişi silmek değildir; onunla yaşamayı öğrenmektir. Okuyanın kalbine dokunmasının nedeni de budur: Hepimiz, unuttuğumuzu sandığımız bir acının, bir gün ansızın kapımızı çaldığını yaşamışızdır. Bu şiir, o sessiz ama derin insan hâlini büyük bir samimiyetle dile getiriyor.
TÜM YORUMLAR (1)