Çok oldu, uykularımın kaçması.
Kötü huylar edinmiş gündüzden kalma.
Açıldıkça açılıyor hep orta yere.
Ben tükenmekteyim her gece.
Nar tanesi gibi dökülür saçılır yere.
Kan doluyor tırnaklarıma.
Güleri severken kanatmıştım.
Yutkunamadığım sevgilerden kalma.
Tek düze sevgilere esir edilmiş.
Hamalı olmuşum sevgilerin.
İlkin ölmemek içindi çabam.
Ama bir kez yazılan yazılmıştı.
Düştü bahtıma anlı karalar.
Sevdim gülleri gonca zannedip.
Gözüm alabildiğine göremezdi.
Haykırmaya hazır hep ağızlar.
Almadan gün yüzü göstermedi.
Kenan Gezici 05 /02/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 09:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!