Gecenin karasını beyaza boyamaya çalışsam da,,
hiç bir kalem senin aydınlığın kadar yeterli olamadı..
Anladım ki gecenin hiç suçu yok..
Bütün suç seni özleyen şu garip gönlümde..
Hiç Bilmiyorsun yar!
Geceyi koynumda unutarak..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çokk güzel yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta