Gece; pikselleri donmuş bir şehir manzarası,
ışık var, ruhu çoktan çekilmiş bir boşluk.
Parmaklarım tuşlara değil sanki,
içimde eskiyen bir yaranın kabuğuna dokunuyor.
Soğuyan kahve… telvesinde birikmiş zaman.
Yudumlar bayat, saatler dudaklarımıza vurulmuş mühür.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta