Geceye Bir Avuç Yıldız

Rüzgar sustu sokaklar soluklandı
Bir lamba titredi kaldırımların koynunda
Gölgeler uzadı adımlarım yavaşladı
Gece cebimdeki sessizliği yokladı

Bir pencere açıldı gökyüzüne
Yıldızlar döküldü avuçlarıma usulca
Her biri bir dilek her biri bir anı
Karanlığa inat parlayan umut kırıntıları

Sorma bana nereye gider bu yol
Belki bir şarkının nakaratına
Belki bir kahvenin buğusuna
Yeterki yürüyelim
Gece bizimle konuşur nasılsa.