Gecenin bir yerinde Şiiri - Yusuf Silinç

Bir şehir geçiyor içimden,
sokakları sana çıkmayan.
Her köşe başında biraz ben varım,
biraz da dönmeyeceğini bilen akşamlar.

Adını söylemiyorum artık,
bazı isimler söylenince insan
kendi içinde kapısını kilitlediği bir odayı açıyor.
Ve ben, yıllardır
aynı odada üşüyorum.

Bir tren geçiyor geceden,
pencerelerinde yabancı yüzler.
Belki sen de bir yerdesin şimdi,
başka bir hayatın perdesini aralayıp
geçmişe hiç bakmadan yürüyorsun.

Oysa insan en çok
geri dönemeyeceği şeyleri özlüyor.
Bir şehri değil mesela,
o şehirdeyken henüz kaybetmediği kendini.

Ben seni biraz da bunun için özledim;
yanındayken olduğum adamı
senden sonra hiçbir yerde bulamadım.

Gece uzuyor.
Şehir susuyor.
Ve anlıyorum ki bazı ayrılıklar
iki insanın birbirinden gitmesi değildir;

bazen biri gider,
öteki ömrü boyunca
gidenin bıraktığı yerde kalır.