Gecenin Ardından Şiiri - Seyrani Göl

Meyhaneden çıktığımda
sabah, ince bir tül gibi
sokağın üzerine serilmişti.

Gece, ardında
birkaç suskun sandalye,
yarım kalmış bir şarkı
ve içimde dinmiş bir sızı bırakmıştı.

Yürüdüm.
Adımlarımın sesi
boş kaldırımlarda çoğaldı.

İlk kez
arkama bakmadım.
Bazı yollar
insanı bir yere değil,
kendisine götürüyormuş.

Gökyüzü ağır ağır açıldı.
Solgun bir ışık
çatılara dokundu.
İçimde uzun zamandır
kapalı duran bir kapı
sessizce aralandı.

Dün gece
birini değil,
kendimde yıllardır taşıdığım
bir acıyı uğurlamıştım.
Şimdi içimde
ona ayrılmış boşluğa
yeni bir sabah doluyordu.

Kuşlar başladı sonra.
Henüz kimse duymadan
bir yerlerden yükselen
incecik bir ses gibi.
Hayat,
bütün kırgınlıklarıma rağmen
yeniden başlıyordu.

Ben de başladım.
Ne geçmişi inkâr ederek,
ne de geleceğe söz vererek.

Sadece
bir adım daha attım.
Bazen insanın
yeniden doğması için
bütün yapması gereken
budur.
S.GÖL