Gecelerdeyim Şiiri - İshak Köseoğlu

Aç ışıkları görsün gözlerim
Korkma görünürüm diye zaten bedenimdesin
Tek kalbimde sanırdım seni meğer beden seninmiş
korkma aç ışıkları zaten seninim
Sızsın loşta olsa ışık zayıfta olsa göreyim
hala içimde yaşadığını bileyim
ıssız kalamaz ruhum heleki sensiz
tek parça hala kırıklarla dolu olsa da
tam aç ışıkları batmasın ayaklarına
incinmesin sevdiğim kanamasın
gecelerime doğ güneş gibi aydınlansın gecelerim
sarhoşa sarmasın bedenim yokluğunda
öyle doğki sensiz geçen geceleri unuttursun
çekme perdeleri kör olmasın gözlerim
nefesini hissedeyim iç çekişlerini
zaten benimlesin yokken de
karanlıkta sensizmiş gibi yaşatma bilirim üşürsün
öyle aç ki kalbimdeki yerin donmasın
terkedip gitmeyesin
zaten bir rüya gibisin fazlada açma
gözler kamaşır dayanamaz ruh dolanır baş dolanır
aç ışıkları ne fazla aç ne de az
hala seni senle nefesinle titrediğimi bileyim
Kırma oyuncağını rüya bile olsa
dokunması bile güzel ruhuma hatırlaması bile
aç ışıkları açki içimdeki aşkım su olduğunu
bedenimde kan canımda nefes olduğunu görsün
uyutma içimdeki aşkımı aç ışıkları uyansın
tatlı tatlı dalışlarımı hatırlasın
aç ışıkları sıradan bir gecede olsa
aç ki hala içimde yaşadığını göreyim
seni senle yaşarken gecelerdeki gibi
sensizken bile beni benle yaşadığını
aç ışıkları geceleri ısınsın
bedenim seni görünce
bir rüya bile olsa aç geceleri ışıklarımı
beni sana seni kalbe hapsetme
açki yaşadığını hissedeyim
ruhumu sar çal kaset gibi tatlı şarkılarını mırıldan
su gibi muhtacım ak deli gibi akki yaşadığını içimde yaşadığında da olsa yaşadığını bileyim
gecelerdeyim
geceler soğuk geceler uzun ah geceler
ver ışığı mı göreyim sevdiğimi