Geceler Uzadı Şiiri - Sadık Kocabaş

GECELER UZADI

Geceler uzadı, vuslat gününe,
Yolların izini siler giderim.
Neyse dedim, aktım ömür selinde,
Sana bir ömürlük sarılır giderim.

Dillerim lâl olur, görmez gözlerim,
Sükûtun içinde seni özlerim.
Yollar bekler, yorgun düşer dizlerim,
Gönlümü önüne serer giderim.

İçimdeki koru kimse görmedi,
Bunca keder bir an olsun dinmedi.
Şu yalan dünyada kalbim durmadı,
Yanar dururum, kendi külümde.

Geçtiğim her yolda izler bıraktım,
Bir sevda uğruna kendim yıprattım.
Sessiz gecelere adını kattım,
Her an seni düşünüp dur giderim.

Ne bir teselli var ne de bir çare,
Aşk dediğin düştü gönülde yare.
Dönmeyen sözlerin açtığı kare,
İçimde büyür de büyür giderim.

Rüzgârla konuşur bu garip hâlim,
Ne bir gülen yüz var ne de visalim.
Kırıldı içimde bütün hayalim,
Hasretle yanarak ölür giderim.

Bitti bu masallar, döndü tersine,
Daha söz kalmadı, dilde bir âh var.
Kalemsiz Şair der, dinle sen beni,
Vuslatın yoluna çöktü karalar.