Rüzgâr az önce yine adını fısıldadı,
Karla karışık yağmur gözlerimde ağladı,
Onu düşündüm yine, nefes gibi yakındı,
Benden bile kıskandı geceler yasakladı.
Ateşten bir gömlekti gözleri bana tuzak,
Çıplak ruhuma sardım teni yine de uzak,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
