Ansızın başladık işe.
Eski yaralarımızdan söz ederken.
Bir gece kondu kentinin temellerini attık seninle.
Habersizce düşüveriyorduk içten içe.
Ne zaman gece inse gözlerime ardından sen...
Ne zaman unutacaksın demiştin ya.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ansızın başladık işe.
Eski yaralarımızdan söz ederken.
Bir gece kondu kentinin temellerini attık seninle.
Habersizce düşüveriyorduk içten içe.
Ne zaman gece inse gözlerime ardından sen...
Bu şiirinizi sevdim özgün bir başlığı ve konusu var..Aşk kalplerin izinsiz misafiridir.izinsiz gecekondular gibi..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta