İçimde bir fırtına dineceği yok sanki.
Sokaklar susmuş gece tam on iki.
Sana gelmiyorum ya, içime sığmıyor adımlar.
Yürüyorum yorgunluğum sırtımda.
Sürüsünü kaybetmiş çoban
Nasıl korkarsa ağasından,
Bende öyle korkuyorum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta