Deniz Feneri Şiiri - Ferhat Tuğra Öztürk

Denizin ortasında durgun, ve yalnız gibi
Bir felaket kopsa kimse duymaz sesini
O fenerleri var ya, sanki olur gözleri
Sert dalgaları karşılar, yeri gelir güneşi

Heybetli gövdesi, gölge düşürür suya
Parlak ışıkları, aydınlık olur karanlığa
Orada öylece durur aslında ama
Bütün yolculara rehber olur adeta

Pek tabii ki geçer zaman su gibi
En ışıltılı günleri geçti gitti
Taştan bozma yosunlarla gövdesi
Hala koruyor asaleti ve güzelliği

Belki yalnızdı, ve şimdi yaşlı ama
Mutlu mu halinden acaba
Bize düşmez bunu bilmek
Olmuşa tek çare geleceği sevmek