Geçmişi affet dediler,
Sanki suç tek başına zamandaymış gibi.
Oysa biz bile bile harcadık günleri,
Susarak, erteleyerek, korkarak.
Ne varsa elimizde
Ya yarım bıraktık
Ya da zamansız tükettik.
Sonra dönüp “kader” dedik,
İşimizi kolaylaştırmak için.
Yıllar birer birer düştü cebimizden,
Eğilip almadık.
Şimdi yokluklarına ağıt yakıyoruz,
Ama sesimiz bile geç kalmış.
Ben bu düzenle barışmadım,
Hataları kutsayan bu sessizlikle.
Heba olan sadece dünler değil,
İçimizde direnmekten vazgeçenler.
Ve bil ki,
Bu isyan bağırmak değil;
Geç kalmış bir yüzleşmedir,
Kendimizle.
Kayıt Tarihi : 26.1.2026 06:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
