05.06.2007 - İstanbul/Esenler
Cemâlin hurşîdini gördü zerreler şâd oldu
Lâkin bu şeb-i hicranda gönlüm ber-bâd oldu
Sarı teller ki dökülmüş, güneşin kanlı izi
O mavi çeşmin rûha, bir mezâr-ı âbâd oldu
Gülüşün varken bu nâ-kes, zâhiri neyler acep?
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta