Nefsi sildim, özü buldum,
Aşk elinden bade doldum.
Kendi varlığımdan geçtim,
Zerre iken umman oldum.
O kapıda kul oldum, gayrı kapı bilmem ben.
Terk eyledim kibr-i canı,
Bulmak için asıl hanı.
Zikrederim her bir anı,
Zerre iken umman oldum.
O kapıda kul oldum, gayrı kapı bilmem ben.
Rehberimdir Muhammed’im,
O’dur benim tek ümidim.
Nur yolunda bir müridim,
Zerre iken umman oldum.
O kapıda kul oldum, gayrı kapı bilmem ben.
Şah Ali’dir bab-ı ilim,
O’nun ismiyle döner dilim.
Erenlere giden yolum,
Zerre iken umman oldum.
O kapıda kul oldum, gayrı kapı bilmem ben.
Gönül kâbe, tevhid rehber,
Aşk oduyla yanar özler.
Allah derken susar sözler,
Zerre iken umman oldum.
O kapıda kul oldum, gayrı kapı bilmem ben.
Fani Garip Murat der ki;
Varlık gitti, Hak tecellî.
Sırra erdim bende belli,
Zerre iken umman oldum.
O kapıda kul oldum, gayrı kapı bilmem ben.
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 03:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!