Garip Şiiri - Bahadır Boranlı

Çılgın akan zamandan arta kalan suskunluk,
İfadesiz bakışlar sessiz sorgu peşinde,
Saçlara düşen aklar biteviye yorgunluk,
Yaşanmamış hayatlar hep pişmanlık içinde!

Savrulup yollarında fırtınalı bir ömrün,
Tutunacak dalı yok garip kadere küskün,
Yüzü gülmez bir defa dertlere gider sürgün,
Doğduğuna sevinmez hep pişmanlık içinde!

Düşe kalka yol yürür biri tutsa elinden,
Kimselere yük olmaz anlasalar dilinden,
Doğru söyler daima asla dönmez sözünden,
Onun için isyankâr hep pişmanlık içinde!

Söyler gönül titretir vurur dağı devirir!
Gizlisi saklısı yok özü sözü hep birdir,
Yüreğinde kin tutmaz herkesi aynı bilir,
Onun için kavgalı hep pişmanlık içinde!

Ne söylese biçare herkes bir ben derdinde,
Kıt kanaat hayatın en umutsuz yerinde,
Merhametin hürmetin yok olduğu devirde,
Varlık yokluk arası hep pişmanlık içinde!