Vatan sevdasında ateşten bir gömlek giyerdi garip;
ateş tenini değil, yüreğini yakardı.
Yüreğindeki yangın, bir ömür sönmeyen vatan kandiliydi.
“Dokuz Işık” deselerdi, belki kelimeler boğazında düğümlenir,
ama davasına bağlılığını anlatmaya ne söz yeterdi ne de cümleler…
Çünkü bazı davalar dil ile değil, ömür ile anlatılırdı.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta