Garibanlar. Şiiri - Fehmi Tazegül

Hayatımız şimdi olmuştur rüya.
İnsanı anlamayan hayvanlar çok.
Bu nasıl bir ülke bu nasıl dünya.
Nerde yoksullar garibanlar yok.

Doğruyu yazacağım ölene kadar.
Bülbüller gülü için eder ahu zar.
Ortalık dolaşır hep yalaka yazar.
Doğruyu söyleyen divaneler yok.

Çoktan unnuttum ben kadehleri.
Yoksulluk içindeyim yıllardan beri.
Ne kadar koşturursamda ileri geri.
Neden gariban şimdi sakiler yok.

Fehmi.
Kesilmiş nedense baykuşun sesi.
Kanaryam ötmüyor boştur kafesi.
Benim halkımın kalmamış hevesi.
Bizim eyleneceğimiz viraneler yok.