Gardiyan. Şiiri - Fehmi Tazegül

Mecnun oluyormuş içerde yatan.
Doğrular gerçekler beni ağlatan.
Anam ölmüştür yok ki bir yanan.
Kırıldı kanadım vurma gardiyan.

Aldırma kimselerin boş sözüne.
Yıllarım çizgi çizgi iniyor yüzüme.
Acır yaşlar dolar benim gözüme.
Kırıldı kanadım vurma gardiyan.

Mahsuma hep kelepçeler vurulur.
Fakirler mahpusta efkardan ölür.
Ne oluyorsa hep garibanlara olur.
Kırıldı kanadım vurma gardiyan.

Fehmi.
Dört duvarda kimse tanımaz seni.
Dertler kederler hep yakıyor beni.
Başka bir dünya kurdum ben yeni.
Kırıldı kanadım vurma gardiyan.