9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Taşlaşmış somunları sofraya koydu Bektaş,
Keskin bıçak vurunca dağıldı yavaş yavaş,
Mutfaktaki raflar da dururken ufalandı,
Yutkunurken boğazda, içimde koptu savaş.
*
Fakirliğin yükünü sırtımda taşıyorken,
Açlık fırtınasında umutsuz üşüyorken,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta