Ürkmeden yorulmadan erken menzile vardın.
O kısacık ömrüne sığdı bir yüce dava.
Topyekûn bir milleti göz-yaş hüzne doladın.
Mekanın cennet olsun Ganire Paşayeva...h.kork
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Türk dünyasının yılmaz savaşçısı yeri boş kaldı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta