İnanç çukurunda bir kelebek gördüm,
Ölüme karşı satranç oynuyordu.
Ağzından döküldü tek tek şu safiyane sözler:
“Hayat için bir gambit oynadım öne sürdüm aklımı,
Şahıma yaklaştıkça tepeme biner asılsız yargı.
Bu at bir adım daha ilerleyemez mi?
Kanatlarım var diye özgürüm sanar her bir melanet,
Kontrolsüz güç beni yükseltip cezamı çektiren kinaye,
Hep en dipte kalmak olmalıydı varoluşum ve ihtirasım,
En yüksekten çakılmak sahiden daha rezil bir rastlantı.
Düşlemek bu güneş ülkesini sessiz bir feryat direnişi,
Kanatlanıp gidemezken bakışlar düpedüz nispet izlenimi,
Muhatabım bile olamaz bu menfur kayıkçı,
Göğsümle yarıp geride bıraktım azgın suları
Şimdiyse karşımda soluk günahların durağı.
Cennetin ışıltısına yüz asamam kadere sığınıp.
Ulaştığım çürümüş, köhne bir mahzen geçidi,
Meyus suratım şefkate getirmez korun bekçisini,
Kördüğüm
Kaybedeceğimin bilinciyle bu kargaşaya karıştım,
Kazandığım her savaşın bedeli bir başkalaşım.
Bu anlaşmazlığı sürdürmeye devam ettikçe pekiştim,
Kendimle çatışmak beni ayakta tutan devinim,
Kaderi alt etmeye çalıştıkça Oedipus
İstihzanın metruk gölgesinden
Akıbetimi sezdiği çabamı ayıplar.
Rotası kayıp yazgımın endişesine kanıt
Kaçınılmaz bir kanıtsızlık ve de
Kucak dolusu işbirlikçi tanık.
Yolumun yamacında yorgun yolcuyum,
Sona varmak değil maksadım,
Gücüm yettiğince sürüklenmek sadece.
Hakir gölgeler aman vermezken güneşime,
Dizeler savaş alanına döner bense yaralı bir muharip,
Ama şiirler yüz yıllardır savaşın destanını anlattı,
I realize that now,
I am not hopeful or untroubled.
Just I turned into a numb thing.
Touch but do not feel anything,
Goodness or evilness.
I was laughing like a statue,
I'm passing through the untrue,
All wickednesses are after me.
Also I fucked up that situation.
I embraced the new viles.
Regrets are hell.
And I am the one who best devil in this hell.
Ruhumu doyurabilecek bir ruh yaratıldı mı,
Tanrım bu sofrada bana da yer varsa
Şeytanın kaşığı niçin daha uzun,
Ben baştan sona yalanım öyleyse,
Bulunmak için arayışa çıktım,
Oturup dinlendiğimde fark edildim.
Bilgi peşinde koştuğum uğursuz bir yanılgı,
Ne kadar tevazu sahibi olmaya çalışsam da olmadı,
Bu fırsatı her seferinde ellerimle boğdum çünkü,
İstisnai yükselen duygu patlamalarında haksız olmam mümkün,
Ama bu spektrum diğer ruhlarda rastlanmamış sessiz bir çığlık,
Devam ettikçe sürecim, tükenmiş son fedai bu kalede yılgın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!