Ne vakit hüzünle dolsam
Hep sana koşmak isterim
Dipsiz düşlerde kaybolsam
Hep sana koşmak isterim
Kuşlar göklere uçunca
Ey nefs bıraksan beni fıtratımla baş başa
Hep yok olsan diyorum yolunu şaşa şaşa
Bir nedamet kapanı acaip, tuhaf varlık
Hile kokan tavrınla sonu gelmeyen darlık
Dinlemez amanları
Ölüm insana lüzum
Eritir zamanları
Ölüm hayata doyum
Yaşamanın diyeti
Ah nasıl kıydılar ah kıydılar sana nasıl
Çaresiz nefslerini, şeytan ettiler asıl
Gönüller viran şimdi, acının tutsağında
Ve ellerde mitralyöz, zulümün şakağında
Zaman seyyâlesinde asil, muazzez kadın
Patani'de Fatıma, Mısır'da Esma adın
Şehadet arzusudur, göz kırpar burçlarında
Kınalı fikirler bir yığın avuçlarında
Zanımda efsûnlu, toz pembe hayat
Gülücükler atar, dünyama birden
Aldanmak bir anlık, sonrası tokat
Temizlenmek gerek, kokuşmuş kirden
''İnanmak insanın, fıtratında var''
Karanlığın kalbinden çıkıyoruz
.
.
.
Her gecenin sonunda bir sabah olur ya
Öyle bir sabaha gidiyoruz
Mâna mefhumuna ters düşen maddeye karşıt
Amasya'nın kalbinde, bir tılsımdır Beyazıt
Eylül/2015
Gerçek şâir odur ki bilsin herkes
Cebrail ilhamı, verdiği nefes
Furkan Selçuk
Nerdesiniz umutlar, ufuklar nerdesiniz
Hep hayâllerde koşup, yarınlarda doğdunuz
Siz buğulu geceler, güneşe perdesiniz
Beni bir kere daha, karanlıkta boğdunuz
Sizle âsûde ânlar, yeşildir dalda yaprak




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!