bıktım
sıkıldım buralardan
yoruldum benzer havalardan
gel
tut ellerimi sımsıcak
soner
- eski arkadaşım -
dedi ki birden durup dururken
“her şey o ilk kozmik patlamada belirlenmişti”
seviştim kucaklar dolusu
sinirlendim haşladım
küstüm üzdüm üzüldüm
hep yeniden başladım
hep onlarla yaşadım
anam ablam eşim kızım
zihnime sevgiyle kazıdım adlarını
yine de maksatlarını tam anlamadım
yıllarca inceledim her kadını
kahve içip ters çevirdim fincanı
bakmak için geleceğe.. hâlime..
olur bazen şaşar insanın canı
ben de böyle baktım falıma
neler gördüm neler kara telvede
denizde bir hoş sandal, sandalda iki vandal
sözde balık avında… kafalar hoş, tavında
kürekler keyfe keder… tekne başıboş gider
hep karavana çeker bizim vandalzadeler
boş vermenin sonucu olur sandalzedeler
gelmeyin öyle akın akın
kiminiz uzak kiminiz yakın
gelmeyin üstüme hatıralar
beni yalnızlığımla yalnız bırakın
inanın iyi değilim bu aralar
iyimser duygularla azar işittik
öğretmenlerin patronların
tükrük saçan ağızlarına korkuyla bakarken
yüzlerimiz mos mor
polis coplarına
iyi niyetliler
ya aptaldır.. ya ruhban!
kötü niyetli olsaydı koyun
olur muydu kurban?
aklını başına al
yoksulluğa giden yollar
iyi niyet taşlarıyla döşelidir
bizlere “bir lokma bir hırka” önerenler
lüpletiyor dünyaları
tıksırıncaya çatlayıncaya kadar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!