Sus şimdi! Konuşsun medenî hayat,
Dokunma hüznüme ey kara bahtım
Zamanla büyürmüş özlemler kat kat,
Kavgaya girmeden yıkıldı tahtım
Sus şimdi! Konuşsun medenî hayat.
Boşluğa düşürdüm kaygılarımı
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
