Firdeste Surdum Şiiri - Zeynep Saylan

Firdeste Surdum

Gençlikte giydim yaşlı hırkası
İnsanlarla sohbet ettim de durdum
Hikmet kapısının ölüm arkası
Deryalarda zaman geçirdim kurdum

İnsan aklı fikri, duratmış ya Rab
Sevgiyi şefkati, aratmış Ya Rab
Saçı başı özenle yaratmış ya Rab
Çennetti alada firdeste surdum

Geceyi düşündüm zikre dalalı
Sevgi umanında şefkât alalı
Sadakatla yürür rabbi bileli
Kulluk İmtihanı kendimi yordum

Anlamsız dünyada ölüm göreli
Örümcek ağları ilmek öreli
İmtihanı geçip murat ereli
Selameti şefkate dua ederdim

Yaşadığım yıllar günah çok söyler
Merhamet sevgimi şefkatle eyler
Avcumda taşırım böyle iyiler
Huzura günahla çıkamam derdim

Hu deyen dervişler, aşk ile yanar
Rabbimin sözünü daima anar
Güle konmuş öten, bülbüle kanar
Def elinde aşıkla, murada erdim

Günleri ahlarla, çekerim elem
Sayısı belli mi ömrümde gülem
Son istasyon zaman kalmadı gelem
Babam annem gitti çileyi sordum

. ......Zeynep Saylan......
.....20/06/2026.....

Duratmış: bekletmek