Fırat Kuşcu Şiirleri - Şair Fırat Kuşcu

Bütün acım...
Hiç bir zaman...
Hicbiryerde..
Varolmamış..
Ve her zaman...
Heryerde olan...

Al...
Bozdur Bozdur..
Harca sevdamı...
Nasılsa maliyeti sıfır....
Hasta bir kalp....
Bir kaç yalnız şiir....

öyle bir fırtına...
kopar ki göz yaşımda...
sen bir damla sanırsın....
dayanmaz dağlar taşlar...
gittiğinden utanırsın....

Ne kadar küçükse..
Dünyan....
O kadar mutlusun...
İnan...
Her taraf olsada...
Viran...

bir gülümseme...
asla yalnız değildir...
şehir çok kalabalıktı...
bir kere ısırılmış...
bir elma duruyordu masanın üstünde....
evde tüp bitmişti...

Nerdenmi..
Biliyorum...
Özlediğini...
Elbette..
Kendimden...

ebabil kuşları dönüyor üstümde...başımda aşkın son savaşından kalan sersemlik...akşamları daha çok sevdim seni....gün batıyordu çünkü gece örtüyordu sensizliğimi....örümcekler yuva yapmıştı gönül kapıma...göremedin içer de ki beni...ey hira al beni sakla yalnızlıktan...öldür gözlerimde ki aşkın son ışığını....doldur ruhuma gelmiş geçmiş tüm imkansız aşkların acısını...harımla kurusun kor olsun gurbetin aşka uzanan elleri... gözlerinin kabesinde tükendi ömrüm.....her tavafımda daha çok yandım dokundum hiddetine...zamandan bir haber kıtmırim yüreğinin kapısında....uyur gözlerin saklı diyarımda....suretler geçiyor ruhumdan aşka dair...hepsi senden bir pare hepsi sana ahir....

Mavi bir sessizlik..
Gelir önce..
Tanrısal fırtınalar eser...
Dalgalandırır...
Şarabını aşkın...
Musanın asası..

Küçüktük...herşeyin başka bir tadı vardı...bayramlarında...her bayram kutusundan yeni çıkmış ayakkabilarimizi basucumuza koyardık...koklardik hatta arasıra yeni kiyafetlerimizi...ışte sende benim ömrümün bayramlığısın sevmeye bile kiyamadagim...gönül mabedimden cikaramadigim...biz büyüdük..bayramlar değişti...hayat değişti...bütün renkler kirlendi...şekillere büründü ömrümüz...aşkın binlerce formatı varmış...yeni öğrendik...şimdi her aynaya baktığımda yuzumdeki cizgilerde misket oynadığımız küçük sokakları görüyorum...küçücük sokaklara daracık sofalara sığan aşk metropollere sığmıyor şimdi.......kirleniyor...ve ben ömrümün bu bilmem kaçıncı yeniliş mevsiminde burnumda dalına tirmandigimiz kiraz ağaçlarının kokusu firar ediyorum tüm yanilgilarimdan....aşkda sevgide dostlukta sizin olsun...kirletin kirletebildiginiz kadar..benden bu kadar...

hayat kısa...
dedi kadın...
oysa...
o anda...
iki kelebek öpüşüyordu....
yüreklerinde aşkla....