Zamanın kalbimdeki ilk narin çiçeği
Eziyetim olmak mıydı gayen bana karşı
Yollar getirseydi ah seni bana
Nazil olurdun hayallerimden rüyalarıma
Eskisi gibi değil seni gördüğümden bu yana zaman
Paramparça benliğim, duygularım ve aklım
Mor menekşem, sevda ne bir buket çiçek, nede kristal bir bardak da birkaç yudum şarap. Nede bir masanın üzerine dikilmiş ve yanmakta olan bir mumun ışığına sığınarak bakışmaktır. Sevdanın gecesi uykusuz, gündüzü huysuzdur. Sevda, zamanın başka bir boyutudur. Sevda uykusuz gecede sen, rüyalarda sen, uyanıldığında sen, aynaya bakışta sen, her nefeste sen, her göz kırpışında sen, göz kapaklarında sen, her lokmada sen, her yudumda sen ve kısaca sevda beni sen edendir. Sevdanın gözleri ateştir, her bakışı yakar.
Sevda da riya yoktur, sevda sadedir. Bu nedenle kapamaya çalışma o mor menekşe yaprakları gibi göz çevrelerini. Sevda meraklanmak, merak etmektir. Sevda da şehvet olmaz, sevdanın bedeni olmaz, sevda ruhların bütünleşmesidir.
Sevdalının sevdası ona özeldir. Kıskançtır. Koruyucudur. Yer gelir kızgın, yer gelir kırgın olur. Buna rağmen gönül kafesinde renk renk kelebekler uçuşur.
Öyle her sevdalıyım diyene de inanma! Sevda öyle saman alevi değildir çabuk tutuşup, çabuk sönsün. Sevda için için yanmaya başar, tutuştumu alevleri göğe değer, dumanı güneşi kaplar. İşte o zaman sevdalıyla birlikte yanmadıysan bir daha yanaşamazsın.
Sevdalı sevdası için nefsi arzularından vazgeçer. İşte artık bundan sonra aşkın üst mertebesi vecd gelir.
Bu nedenle en baştan buyana aşk dünya hazının olduğu yere, nefsi arzuların tatmin edildiği yere uğramaz. Bu ortamda yaşananlara da aşk denilmez.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!