Fikriyat 2 Şiiri - Mesut Tütüncüler

Gitmiş ses telim,
bam telime mi dokunuldu yoksa?
Kalbim sanki bir küstüm çiçeği,
içine çekilmiş, solmuş...
Bakamadım;
gözlerin tam gözlerime doğrulmuş.
Sorular görürüm karşımda,
cevaplayamam...

Derken...

Gitmiş itimat,
tek tek düşüyor gönlümden neşe.
Keder yaslamış başını titreyen göğsüme.
Kalkamadım;
omzuma yığılmış onca endişe.
Korkular görürüm karşımda,
ağlayamam...

O an...

Gitmiş vakit,
gündüzü beklerken çökmüş gece.
Bağdaş kurmuş, bekler doğacak yepyeni günü.
Ah, içimi döksem...
Ben konuşsam, gece dinlese...
Güneşi görürüm karşımda,
gözümü alamam...

Şimdi...

Giden gelmiş;
güne giyilmiş ümit esvabı.
Yarın bilinmez bir bilmece,
üstü örtülen bir geçim eşarbı...
Dün geçmişte kalsın;
günü görene bugün düğün havası.
Geleceği görürüm şuracıkta;
soyunur hüznünden, bakamam...

05.04.2021