Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Annem,
İki gündür yalnızdım
Ayşen ve Ayşe'm
İstanbul'daydı ya..
Ayşe gözlerimde tüterken
Sen göz pınarlarımda süzülürken

annem,
Ayşe kızıyordu
''-yeter artık ağlama...'' diye
bilmiyordu ki
her namaz sonunda
selam verdiğimde

bugün,
foks tv'de
İsmail kardeşim;
''alzheimer hastaları
bir bebek gibi bakılmalı'' dedi...
o an

gençlik,
uçup gitmişken
bir anlam kalmazdı
ZÜMRÜDÜANKA
kuşu efsanesinden...
gak deyince

anladım ki
bugünlerde
bu sessiz ağlamalar
hep seni sevdiğim içinmiş...
onları silmez bırakırdım
yolları sana kadar

yalanı yok! ...
''-seni seviyorum...''
''ruhum'' sensin diye...
yalanı yok! ...
''-seni seviyorum...''
''nefesim'' sensin diye...

gözlerime baksan
içlerinde
eğer sen yoksan
nasıl içe dönük
ve çökükler
anlarsın...

neydi o?
bakışların
içimi deler gibi...
neydi o?
dudakların
kanımı emer gibi...

her hece
her kelime
ne kadar yakışıyordu
senin dudaklarına...
bir de
dilin döndüğünde

acılarım var...!
rüzgar olmak istemem;
etekler uçmasın,
saçlar savrulmasın,
yağmurlar yağmasın,
yüreğim gibi