öyle bir kuştu ki
bu hayat;
bir kanadı duyguyla
bir kanadı akılla
çırpıyordu ikisi
öyle bir uyumla...
silahındı o hareli bakışların
gözlerinden gelirdi vurgunların
yerler kayardı ayaklarımın altından
yüreğimi vurduğunda o imansız bakışların...
ateşindi o yakıcı bakışların
bir odun parçasıydı..
beni suda...
bir avuç gökyüzüydü...
seni gökte tutan...
oysa...
bir küçük sazlıktı
kış geceleri
uzar dururdu;
buzların sarktığı damlarda
ve duvarda asılı gaz lambalarında...
kış geceleri
duyduğum sestin yar...
gördüğüm resim...
sana bir anlam verirdi
benim küçük yüreğim yar....
rüzgarda melodiydin bana
aşk mı?
hızlıydı,
gözdeki yansımalardan..
yoksa,
çarpıntıları mı?
yürekteki kırılmalardan...
nokta...
yalnızlık gibi...
noktalar birleştiğinde
olur bir çizgi gibi...
yalnızlık...
bebek...
mama yerdi...
ileriki yaşlarında
ömrünün sonlarına doğru da....
bebek...
deniz,
önümde uzanıyor...
dalgaları içimde patlıyor...
deniz,
göz erimimde eriyor...
duygularım gözlerimden taşıyordu...




-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
-
Aysel Çartık
Tüm YorumlarŞiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......
Şiirinizi okurken çok duygulandım.Engelleri kaldırmak adına hepimizin yapabileceği bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.Duyuyoruz,görüyoruz,yürüyoruz diye güvenmemeliyiz.Çünkü hepimiz birer engelli adayıyız.Bu duyarlı şiirinizden dolayı sizi çok çok kutluyorum.Tebrikler.......