Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen denizim ol...
ben kumsalın olurum...
sen beyazlara örtününce...
ben yosunlarını tutardım...!

sen mehtabım ol...

rüzgarım ol,
önünde bulutun olayım...
sen es delicesine,
ben pare pare olayım...!

bulutum ol,

kimileri;
''-sözüm söz...'' der...
oysa...
sözü öz olmadıkça
bu lafları
içi kof oduna benzer...!

o ne güzel bir andı öyle...
güneş tenine yansımış
tenin gölgene...
gölgen denize düşmüş
deniz akşamın serinliğine...
amma velakin

son'lardan korkma! ...
belki...
sevdiğin gibi,
bir limonlu çay gelir önüne...
bakarsın keyfine! ..

Ay buluttan sıyrıldığında
Gecenin bir zamanıydı
Ve de tüm beyazlığıyla
Denizin üstüne yattığında
Beyazlar ve maviler
İç içe...üst üste...

bir fidandı ONLAR...
kırıldılar,
kardeşlendiler...
gömüldüler,
KÖKLENDİLER...
bir fidandı ONLAR...

deniz,
kumsalda
yosun tadında...
sevdan,
başımda
duman tadında...

yaşam dediğin..
sihirbazın,
tahta kutusu gibi...
sahnede,
bir masa üstünde...
üstü de..

gönülden,
bir ev yaptım...
içine AŞK'I koydum...
sen döndükçe..
ben gördükçe...
AŞK'I hep mutlu buldum.