Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Sen...
Zamanın dışındaydın...
Haberin yoktu...
Zamandan....
Sonra...
Birden bire....

Güneşin gücü...
Işığıdır....
Işık...aydınlıktır...
Işık...sıcaklıktır....
Güneş ana kaynaktır....
Ay'da görülen...

Ansızın..,
Güneşi gördüm...
Bulutların ardından,
Beni gözlüyordu..
Anladım..!

aşkın;
gözlerinden geldi,
gözlerime takıldı...
yüreğime düştü!
yüreğim birden bire
üşüdü kaldı...

damlalar..,
camımdaydı...
birleşip pervaza doğru,
damlalar..,
canımdaydı...
birleşip içime doğru akıyordu...

aklım...
düşününce doruklara...
bedenim...
düşünce kara kuyulara gider...

düşününce,yüceliğin...

anılar,
maziye götürür
döner bulamazsın...
sen,
resimlere bakasan da
onlarca asla tanınamazsın....

sabahları...
06.15'te yalovadan
kalkardı ekspresler...
paşabahçe...dolmabahçe...
illa ki fenerbahçe...

sabah karşı...
dışarıdan gelen seslere
mutfağın penceresini açtım....
gözlerim güldü gördüğüme
zira..bulutlar ağlıyordu...

ruhum,
müziğin eşliğinde
göklere yükselmekte...

bedenim,
bir elini omuzumda..